Zoals in Ouwe Pik 1 te lezen is ben ik maart 1975 begonnen met het schrijven voor Muziekkrant OOR, zoals het tijdschrift toen nog heette. Omdat ik in de begintijd freelancer was, mocht ik af en toe een lp recensie of concertverslag inleveren. Dat waren natuurlijk minder belangrijke artiesten of verslagen van concerten waar niemand anders naar toe kon of wilde. De belangrijke artiesten werden door collega’s gedaan die in vaste dienst waren, dat salaris waren ze toch al kwijt. En een freelancer inhuren betekent extra kosten. Als alle belangrijke artiesten al gekoppeld zijn aan bepaalde journalisten, hoe kon ik dat als nieuwkomer doorbreken? Dat kon volgens mij maar op één manier: nieuwe artiesten ontdekken, je die toe-eigenen en hopen dat ze populair worden. En aldus ben ik gaan schrijven over Queen, Rush, Meat Loaf, Cheap Trick, Scorpions, Babys, Y&T, Vandenberg, Judas Priest, Styx, Kansas, Van Halen, Foghat, Sammy Hagar, Rainbow, UFO, Picture, Bodine, Iron Maiden, Saxon, Def Leppard, Dio en nog zo wat. Deze methode werkte feilloos en binnen anderhalf jaar was ik in vaste dienst en ben ik veel meer gaan schrijven.
Toen OOR in 2021 50 jaar bestond besloot de redactie een groot, dik en zwaar boek uit te brengen met hoogtepunten uit die 50 jaar. Toen ik het boek kreeg opgestuurd, kwam ik er tot mijn verbazing achter dat er vrijwel niets van mijn hand in stond. En los daarvan, ook las ik helemaal niets over hardrock giganten als Black Sabbath, Led Zeppelin, Deep Purple, Uriah Heep, AC/DC, Kiss, Van Halen, Iron Maiden, Metallica, Guns ’n Roses en ga zo maar door. Dat kon toch niet waar zijn?? De allergrootste namen uit de geschiedenis van de hardrock ontbraken!
In december 2023 verscheen er weer zo’n groot, dik en zwaar OOR boek: de Recensiebijbel, een verzameling van bijna 700 van de ‘allerbeste’ album recensies uit 52 jaar OOR. Het ergste vrezend heb ik dit kloeke boekwerk doorgespit en moeten constateren dat er slechts 3 recensies van mijn hand de selectie hadden overleefd. En toen dacht ik: weet je wat, ik doe het zelf wel. Daarom in Ouwe Pik 2 een selectie van lp recensies, concertverslagen en artikelen die ik heb geschreven, oftewel Het Hardste Uit OOR 1975-1982. Veel leesplezier!
